Joseph Klapper

Joseph Klapper, niemiecki filolog, historyk sztuki, etnograf i wykładowca akademicki, urodził się w 1880 roku w Bystrzycy Kłodzkiej, określanej w artykule niemiecką nazwą Habelschwerdt. Zmarł w 1967 roku w Erfurcie. Był współpracownikiem Theodora Siebsa. W latach 1906-1929 pracował jako nauczyciel w Königlische Gewerbe- und Oberrealschule, zwanej Bender Oberrealschule, we Wrocławiu. Po uzyskaniu habilitacji z filologii łacińskiej na Schlesische Friedrich-Wilhelms-Universität zu Breslau został docentem w tamtejszym seminarium filologii romańskiej.

Jego zainteresowania obejmowały przede wszystkim średniowiecze na Śląsku. Publikował w „Mitteilungen der Schlesischen Gesellschaft für Volkskunde”. W 1925 roku wydał pracę „Schlesische Volkskunde auf kulturgeschichtlicher Grundlage”, poświęconą śląskiej etnologii w ujęciu kulturalno-historycznym. Do pierwszego tomu „Geschichte Schlesiens”, opublikowanego w 1938 roku, opracował rozdział o śląskiej kulturze ludowej w średniowieczu. Po II wojnie światowej znalazł się w Erfurcie, gdzie początkowo był dyrektorem szkoły. Od 1955 roku pełnił funkcję profesora filologii łacińskiej, paleografii i etnografii religijnej w tamtejszym katolickim seminarium duchownym.

Na podstawie artykułu „Joseph Klapper” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.