Johann Kuben

Johann Kuben urodził się 15 grudnia 1697 roku w Bystrzycy Kłodzkiej. Był synem miejscowego sukiennika Franza Kubena. W 1719 roku wstąpił do zakonu jezuitów, a nowicjat odbył w Brnie. W latach 1722-1728 studiował filozofię i teologię w Ołomuńcu, gdzie zetknął się z monumentalnym malarstwem barokowym Johanna Christopha Handkego.

W 1728 roku został skierowany do kolegium misyjnego w Tarnowskich Górach i rezydencji w Piekarach Śląskich. Wykonał tam ołtarz dla kościoła św. Rozalii. Tworzył iluzjonistyczne freski i polichromie w kościołach na Śląsku i w Czechach. W latach 1733-1737 pracował w praskim Clementinum jako profesor matematyki i katecheta, a także był członkiem prezydium Muzeum Matematycznego. W tym okresie ozdobił freskami sale Starego Muzeum Matematycznego i namalował siedem ołtarzy iluzjonistycznych. Od 1740 roku działał głównie w Brzegu, gdzie wykonał m.in. ołtarz i wystrój kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego. W 1757 roku przeniósł się do Opola, gdzie zmarł w 1770 roku.

Na podstawie artykułu „Johann Kuben” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.